Bijlage bij LCI-richtlijn Andesvirusinfectie
Inleiding
Het doel van een risicobeoordeling na een incident met andesvirus in een ziekenhuis is om maatregelen in te stellen om de blootgestelde persoon tijdig te behandelen en verdere transmissie van het virus te voorkomen. Andesvirusinfectie is een meldingsplichtige infectieziekte in het kader van de Wet publieke gezondheid (Wpg) behorend tot groep A2. Ziekten uit groep A2 zijn bij verdenking meldingsplichtig, dat betekent dat de (Gemeentelijke gezondheidsdienst) op de hoogte gebracht dient te worden als diagnostiek voor ANDV wordt ingezet. Daarnaast heeft de Voorzitter van de Veiligheidsregio zo nodig de mogelijkheid om gedwongen isolatie en gedwongen onderzoek (art. 31 (Wet publieke gezondheid)), gedwongen quarantaine (art. 35 Wpg) of een verbod van beroepsuitoefening (art. 38 Wpg) in te stellen als er een ernstig gevaar is voor de volksgezondheid, dat niet op een andere manier af te wenden is en betrokkene niet vrijwillig medewerking verleent. Meestal zullen echter vrijwillige maatregelen volstaan.
Maatregelen in de publieke gezondheidszorg
- Quarantaine en actieve monitoring
- Passieve monitoring
Deze maatregelen gelden ook voor contacten buiten het ziekenhuis en worden uitgevoerd door de GGD.
Maatregelen binnen het ziekenhuis
- Tijdelijk niet werken
- Werkaanpassing
- Werken onder voorwaarden
Deze maatregelen vallen onder de verantwoordelijkheid van het ziekenhuis/de bedrijfsarts.
Risicobeoordeling
Gezamenlijke beoordeling door deskundigen
Omdat er zowel maatregelen binnen als buiten het ziekenhuis nodig kunnen zijn, is een gezamenlijke beoordeling van het incident door deskundigen uit de public health en kliniek noodzakelijk. Dit zijn tenminste deskundigen van de regionale GGD en LCI en deskundigen uit het betreffende ziekenhuis, eventueel aangevuld met deskundigen uit andere ziekenhuizen.
Beoordelingscriteria
Het risico op infectie voor de blootgestelde persoon wordt bepaald door de hoeveelheid ANDV waar de persoon aan blootgesteld is en de wijze van blootstelling aan het virus (porte d’entrée). Daarom wordt de risicobeoordeling gebaseerd op de volgende criteria:
- In welke vorm werd het ANDV-bevattend materiaal verspreid?
- Bijvoorbeeld aerosol, druppels, vloeistof
- Via welke route kreeg de blootgestelde het ANDV-bevattend materiaal mogelijk binnen?
- Bijvoorbeeld respiratoir, via slijmvliezen, prikaccident, direct contact
- Om welk materiaal gaat het (viral load verschilt in de verschillende materialen)
- Bijvoorbeeld speeksel, bloed, urine
- Indien beschikbaar wat was de laatst bepaalde CT-waarde
- In welke fase van de infectie is de patiënt waarvan het materiaal afkomstig is?
- Viral load is het hoogst in prodromale fase
- Wat was de afstand van de blootgestelde tot de bron?
- Verdunningseffect op hoeveelheid virus die men binnenkrijgt
- Wat was de frequentie en tijdsduur van de blootstelling?
- Wat was de cumulatieve blootstelling?
- Welke persoonlijke beschermingsmiddelen droeg de blootgestelde persoon?
- Zijn deze PBM beschermend tegen de betreffende wijze van blootstelling?
- Is er wetenschappelijk bewijs voor transmissie via deze route?
De werkgroep Hygiëne en Infectiepreventie van de (Nederlandse Vereniging voor Medische Microbiologie) heeft de indeling naar risico op transmissie voor incidenten in het ziekenhuis op een aantal punten verder uitgewerkt en gespecificeerd. Dit document wordt gepubliceerd op het besloten gedeelte van de NVMM-website.
De gezamenlijke risicobeoordeling door deskundigen van GGD en LCI en deskundigen uit het ziekenhuis resulteert in één van de volgende conclusies:
- Hoog risico op infectie
- Laag risico op infectie
- Geen risico
Maatregelen
De maatregelen die geadviseerd worden aan de blootgestelde persoon dienen consistent te zijn met de maatregelen die aan andere contacten (buiten het ziekenhuis) met een vergelijkbaar risico op infectie en verdere verspreiding worden geadviseerd.
Maatregelen in de publieke gezondheidszorg
Hoog-risico contact
Indien de gezamenlijke risicobeoordeling door GGD en ziekenhuis tot de conclusie leidt dat er sprake is van een hoog-risico contact wordt er door de GGD (thuis)quarantaine met actieve monitoring ingesteld voor de duur van 6 weken, zie LCI-richtlijn Andesvirusinfectie.
Thuisquarantaine houdt ook in dat de persoon niet buitenshuis mag werken. Actieve monitoring betekent dat de GGD dagelijks contact opneemt met de blootgestelde persoon om temperatuur en eventuele klachten te checken. De GGD neemt bij personen in actieve monitoring wekelijks bloedmonsters af voor PCR-testen op aanwezigheid van andesvirus. Daarnaast dient de blootgestelde persoon direct contact op te nemen met de GGD als er klachten zijn die kunnen passen bij andesvirusinfectie. De GGD besluit dan in overleg met de LCI over het inzetten van diagnostiek.
Laag-risico contact
Indien de gezamenlijke risicobeoordeling door GGD en ziekenhuis tot de conclusie leidt dat er sprake is van een laag-risico contact wordt er passieve monitoring geadviseerd, zonder (thuis)quarantaine. Dit houdt in dat het contact zich buiten het ziekenhuis vrij mag bewegen. Wel wordt aan het contact geadviseerd alert te zijn op klachten die kunnen passen bij andesvirusinfectie en in dat geval direct contact op te nemen met de GGD. De GGD besluit dan – in overleg met de LCI – over het inzetten van diagnostiek.
De GGD is tevens 24/7 bereikbaar als vraagbaak voor het laag-risicocontact en kan – in overleg met de LCI – zo nodig aanvullende adviezen geven.
Maatregelen binnen het ziekenhuis
Hoog-risico contact
Indien de gezamenlijke risicobeoordeling door GGD en ziekenhuis tot de conclusie leidt dat er sprake is van een hoog-risico contact wordt er door de GGD (thuis)quarantaine geadviseerd. Dit houdt automatisch in dat de blootgestelde persoon niet buitenshuis mag werken. Eventueel kunnen werkzaamheden online vanuit (thuis)quarantaine worden voortgezet.
Laag-risico contact
Indien de gezamenlijke risicobeoordeling door GGD en ziekenhuis tot de conclusie leidt dat er sprake is van een laag-risico contact is er geen quarantaine advies en mag de blootgestelde persoon zich buiten het ziekenhuis vrij bewegen.
Eventuele aanvullende maatregelen op het werk (vanwege specifieke omstandigheden op de werkplek of de belastbaarheid van de persoon) hebben geen consequenties voor de bewegingsvrijheid buiten het ziekenhuis.
Binnen het ziekenhuis kunnen de infectiepreventiecommissie en/of bedrijfsarts van het ziekenhuis bij een laag risicocontact de volgende aanvullende maatregelen instellen:
- Tijdelijk niet werken, gedurende een bepaalde tijd
- bv niet werken tot einde incubatietijd
- Werkaanpassing, gedurende een bepaalde tijd
- bv online werken of geen patiëntencontact
- Werken onder voorwaarden
- bv gezondheidscheck voorafgaand aan inzet
Het is belangrijk dat het instellen van eventuele aanvullende maatregelen binnen het ziekenhuis en de rationale daarvoor goed wordt afgestemd met GGD en LCI.
Communicatie
Na de gezamenlijke risicobeoordeling is het contact geclassificeerd als hoog-risico contact, laag-risicocontact of geen risico. Daarna worden de uit deze classificatie voortkomende maatregelen zowel buiten als binnen het ziekenhuis gezamenlijk besproken. Er wordt een gezamenlijk, consistent en onderbouwd advies t.a.v. door de medewerker op te volgen maatregelen geformuleerd. Deze maatregelen worden door GGD en ziekenhuis gezamenlijk aan de blootgestelde personen gecommuniceerd. Bij perscommunicatie over de maatregelen vindt vooraf afstemming plaats tussen GGD, ziekenhuis en LCI.